logo

ΟΙ ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΕΣ «ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΕΣ»…

logo

images[1]Ακόμα και οι μη πολύ διαβαστεροί, διαβάστε αυτό το άρθρο. Σας αφορά…

Σε μια πόλη αρκετών κατοίκων, αυτοί ως γνωστόν, έχουν περίπου τα ίδια χαρακτηριστικά. Πηγαίνουν στη δουλειά τους, φτιάχνουν οικογένεια, στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο, ακολουθούν την θρησκεία τους, τρώνε το καθημερινό φαγητό τους και τα βράδια βλέπουν τηλεόραση, ακούνε ραδιόφωνο ή πηγαίνουν βόλτα στην πλατεία ή σινεμά. Κινούνται πηγαίνοντας με τα πόδια, με Ι.Χ. ή με κάποιο ποδήλατο περίπατο ή σε κάποια δουλειά τους και σαν οικογένεια «αυξάνονται και πληθύνονται ως η άμμος της θαλάσσης» σεμνυνόμενοι στα των νόμων και κανόνων της θρησκείας και της κοινωνίας τους. Άξιοι και αρτιμελείς, εργατικοί, κάμποσο τίμιοι, προσπαθούν για το καλύτερο των δικών τους αλλά και των άλλων και κάπως έτσι κυλάει η ζωή. Πάντα στις κοινωνίες αυτές συμβαίνει να υπάρχουν και μερικοί άνθρωποι που είναι διαφορετικοί ως προς τα πιο πάνω γνωρίσματα. Υπάρχουν δηλαδή, τυφλοί, μονόχειρες, χωλοί, ή με πρόβλημα ομιλίας, νόησης ή αντίληψης. Υπάρχουν επίσης άτομα που δεν μπορούν να γεννήσουν παιδιά, όπως ένας άνδρας ή μια γυναίκα που έχει την αναπηρία να είναι στείρα οπότε και δεν είναι προτιμητέα για να κάνει οικογένεια, όπως και ένας ανάπηρος που δεν μπορεί γενικά να αποδώσει εργασιακά, οπότε θα πρέπει να επιλέξει μια ειδική δουλειά.
Στην Κοινωνία υπάρχουν και άλλοι ελλιπείς και προβληματικοί άνθρωποι με λιγότερο γνωστά προβλήματα. Π.χ. Με στραβισμό, με απλασία νεφρού ή με καρδιακή ανεπάρκεια, με κάποια ανίατη ασθένεια και πολλά άλλα τέτοια.
Τα άτομα αυτά, με ορατά ή όχι τα προβλήματα της μη κανονικής τους για την λειτουργία της Κοινωνίας και ζωής είναι καλό και πρέπον να τυχαίνουν της κατανόησης, της ανοχής, της αρωγής ακόμα και της φιλίας των άλλων. Χρειάζονται από τους υπόλοιπους συμπαράσταση, σεβασμό, διακριτικότητα και ευγενική συμπεριφορά για την διαφορετικότητά τους εξαιτίας της οποίας είναι αναγκασμένοι να έχουν καταλήξει να διαμορφώσουν έναν άλλο τρόπο ζωής. Υπάρχει δε τόση ελευθερία και κατανόηση προς την κάθε ανημπόρια ή ιδιαιτερότητα -που σήμερα μπορεί η ανημπόρια τους αυτή να ονομάζεται απλά διαφορετικότητα- ώστε η κοινωνία των πολλών φυσιολογικών, συνηθισμένων και κανονικών ανθρώπων, να μπορεί να μην κατηγορεί και να μην σχολιάζει αρνητικά, ακόμα και τα υπερβολικά ή ακραία σωματικά ή ψυχολογικά μη φυσιολογικά αυτά φαινόμενα. Όπως ας πούμε για κάποιον που έχει επιλέξει να κουβαλάει το ποδήλατό του στην πλάτη του αντί να συμβαίνει το αντίθετο, ή να επιλέξει να περπατάει πάντα με τα… χέρια αντί με τα πόδια. Ή να επιλέξει να μην χρησιμοποιεί τα δόντια του όταν τρέφεται, έστω και αν αυτό του ατροφήσει την οδοντοστοιχία και του καταστρέψει μετά από χρόνια και τον οισοφάγο που δέχεται παρά φύσιν απροσδόκητο βάρος εργασίας και που θα τον φέρει να τρέχει μετά σε χειρουργική επέμβαση για πιθανή δημιουργία ενός παραφύσιν οισοφάγου.. (Ως γνωστόν, «ουδείς παρεβίασε την Φύσιν ατιμωρητί»!)

Όλα αυτά και πολλά άλλα μπορεί να τα δεχθεί σιωπηλά μια υπερευαίσθητη, καλοπροαίρετη συγχρονη ανθρώπινη και οικτίρμων κοινωνία. Έστω και αν όλες αυτές οι μειονότητες μέσα στα πολλά καταφέρνουν τελικά και να ξεφεύγουν από την βαριά εργασία, έστω κι αν π.χ. δεν πηγαίνουν στρατιώτες, δεν χολοσκάνε στο να κάνουν, να ανατρέφουν και να σπουδάζουν παιδιά και τόσα άλλα, αλλά να φροντίζοντας μόνο για την πάρτι τους. Έστω κι αν με τις επιλογές τους αυτές προσφέρουν τελικά πολύ λιγότερα από όσα χρειάζεται η κοινωνία τους η οποία μετά αναγκαστικά βέβαια, θα ρίχνει όλα τα βάρη στο πιο κανονικό κομμάτι της….
Ελλειμματικοί, διαφορετικοί, ατυχείς ίσως λοιπόν αλλά εν τέλει κατά κάποιον τρόπο ευτυχείς σύμφωνα με αυτό πού είχε πει ο Ουγκώ, ότι «εξυπνάδα είναι το να κάνεις το ατύχημά σου μέθοδο επιτυχίας σου»! Πού μπορεί όμως να φτάσει μια κοινωνία αν από την κατανόησή της προς κάποιους προχωρήσει και στην πλήρη αποδοχή ακόμα και στην επιβράβευσή τους; Αν το έλλειμμα ή η ανωμαλία αυτών των μειονοτήτων μετονομαστεί σιγά-σιγά, πρώτα σε ιδιαιτερότητα, μετά απλά σε συμπαθή διαφορετικότητα και μετά καθ’ υπερβολήν και με αρκετή δόση θρασύτητας μάλιστα, ακόμα και σε… υπερηφάνεια; Δηλαδή σε μια προνομιακή πλέον κατάσταση που όχι μόνο δεν θα ενισχύσει την προσπάθεια μείωσης των φαινομένων αυτών, αλλά θα τα αυξήσει κι όλας και από κάποιο μιμητισμό, μόδα, ευκολότερη ζωή γενικά, και βέβαια και από έναν νομιμοποιημένο και αχαλίνωτο πλέον προσηλυτισμό προς άλλους;
Μετά από όλα αυτά δε, θα δούμε τα νούμερα των διάφορων… διαφορετικοτήτων, αντί περιορισμού τους να αυξηθούν δραματικά, οπότε οι πάντα ασυνείδητοι και απερίσκεπτοι καιροσκόποι πολιτικοί-κυνηγοί ψήφων θα δώσουν αμέσως και άλλη ενθάρρυνση και άλλη επιβράβευση και άλλα προνόμια (όπως ήδη γίνεται…) στις αρχικά μεν συμπαθείς αυτές μειονότητες, αλλά….
Το πού μπορεί όμως να φτάσουν οι κοινωνίες μας έτσι, το φαντάζεστε;
…………………………………………..
Κώστας Χατζιδάκης

(Τζανακόπουλος για το Athens Pride: «Ανοιχτά, Δυνατά, Περήφανα»
Μήνυμα Τσίπρα προς ομοφυλόφιλους: Να είστε περήφανοι γι” αυτό που είστε!)

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

logo
logo
© 2017 ekpompi.gr | Επικοινωνία: kx@ekpompi.gr